‘Laat ons een bloem en wat gras dat nog groen is’, zong Louis Neefs maar daar moeten ze op Sint-Rochus en Essenbeek niet teveel op rekenen : de kavelhonger slaat er wééral toe met 34 woningen op Sint-Rochus en plannen voor 19 woningen in Essenbeek-centrum.
Eerst Sint-Rochus waar de laatste wei zal verdwijnen : op het eind van de Wielewaallaan, een doodlopende straat die langs één zijde uitgeeft op de Halleweg en waar vanuit centrum Sint-Rochus de Leeuwerikenlaan en de Merellaan stijgend naartoe lopen, staat een eenzaam bord ‘Bekendmaking Verkavelingsaanvraag/Aanvraag tot wijziging van een Verkaveling.
17 woningen; daarna komen er via een tweede verkaveling nog eens 17 woningen bij.
Wat heeft het Stadsbestuur gedaan? Wel, hij heeft een RUP opgemaakt, dat is Ruimtelijk Uitvoeringsplan, waarin uitgelegd wordt wat de stad zinnens is met de omgeving en haar bodem.
Stad Halle stelt dat het aanwezige groen, kleine tot middelgrote loofbomen grenzend aan de akker geen specifieke waarde heeft voor flora of fauna. Er is trouwens een hoogspanningsmast, zegt de stad.
Al wat lager ligt dan de Ysayestraat wordt beschouwd als woongebied, recreatiegebied is alleen mogelijk vanaf de Ysahestraat richting A8/Essenbeek. De totale verkavelingszone en dus van de nieuwe villawijk bedraagt 2,7 hectare; er zijn 2 toegangswegen voorzien, één via de Wielewaallaan en één via de E.Ysayestraat. Doorgaand verkeer zal niet mogelijk zijn; wie langs één van beide straten binnenrijdt moet er langs die straat terug uit.
Onder de noemer ‘inbreiding’ wordt er maar verder volgebouwd; de gevolgen voor de omgeving, voor de drainage van het regenwater, voor de mobiliteit worden voor zich uitgeschoven richting volgende generatie... Dat zijn plannen die ontwikkeld worden door plannenmakers die vanuit hun bureau in Brussel beslissen hoe jouw straat er gaat uitzien zonder er zelf ooit een stap te zetten. Inbreiding : eenheidsworst over heel Vlaanderen, het zal je tuin maar zijn die er aan grenst.
Op het eind van de Wielewaallaan : een eenzaam bijna verstopt geel bord met onduidelijke tekst want onderhevig aan vochtinsijpeling : is de bekendmaking van een ‘Openbaar Onderzoek’ op deze wijze nog van deze tijd?
Aan elke Vlaming wordt bij een bouwaanvraag de mogelijkheid geboden om een bezwaarschrift in te dienen gedurende een maand. Je wordt verondersteld om van die verkavelingsplannen op de hoogte te zijn want er hangt een bord voor het perceel in kwestie en dan moet je je naar de dienst Ruimtelijke Ordening in het Stadhuis begeven om de plannen in te kijken. Verwacht geen schaalmodel of uitgewerkt plan op een royaal bureau : neen, op een pc-scherm dien je uit te maken of dit nu allemaal wel wettelijk koosjer is of niet; wordt je zonlicht weggenomen door een hogere bouwlaag, komt er een keermuur die het zicht in je tuin vergalt? Je moet het er zelf bijdenken.
Er werden 129 bezwaarschriften ingediend tegen het verkavelingsplan voor 19 woningen.
Tientallen bomen – wilgen, populieren, berken en een notelaar - zouden gekapt worden, struiken en hagen zouden verdwijnen en ter compensatie zou één boom geplant worden. De reliëfwijzigingen met ophoging van de grond met 1,60 meter ter hoogte van andere percelen zijn ingrijpend en beïnvloeden de omgeving, niet in het minst het zicht van de buren die een inkijk vanuit de nieuwe woningen mogen verwachten wat tegelijkertijd een waardevermindering van hun eigendom inhoudt; vooral de bewoners van de Kleemstraat krijgen in hun tuin een nokhoogte van 11 meter te zien in plaats van de huidige natuurlijke begroeiing alsmede een keermuur van 75cm.
Het standpunt van Halle2019 :
2) de plannen moeten publiek zijn, dus online beschikbaar in onze digitale tijden dat volgens de overheid en de bedrijfswereld toch alles moet gedigititaliseerd worden.
Op een stofferig achterkamertje van de dienst Ruimtelijke Ordening naar een pc-scherm kijken om een complete verkaveling te bestuderen is achterhaald; je zou bijna denken, ‘op maat gemaakt om zo weinig mogelijk bezwaarschriften te ontvangen’.
6) grootschalige woonprojecten die Halse buitengebieden met boomgaarden, weiden of bewerkte akkers viseren moeten naar uitstraling en oppervlakte evenwaardig zijn aan de bebouwde omgeving. Door middel van gemeentelijke stedenbouwkundige voorschriften moeten projecten die een negatieve invloed hebben op de waarde van omliggende eigendommen verhinderd worden. Dat kan door een belangrijk deel van de oppervlakte te voorzien voor groen en verfraaiing in die mate dat de aanpalende huizen er geen visuele hinder of inkijk van ondervinden en hun privacy onverminderd behouden blijft.
7) Het respecteren en het naleven van het Plan Boommarter = bos en natuurgebieden met een ecologische waarde zoals de nabijgelegen Warande beveiligen tegen verstedelijking en te verbinden en zelfs uit te breiden.
Het centrum van het gehucht Essenbeek mag niet beschouwd worden als kleinstedelijk gebied maar als buitengebied met onmiddellijke aansluiting op agrarisch en bosgebied.
We verwijzen hier ook naar de ‘Boskaart Vlaanderen’ van de Vlaamse Regering waarop deze bewuste Essenbeekse weide/boomgaard mee als natuurgebied zou moeten ingekleurd worden; deze waardevolle grond onderstreept immers op een natuurlijk glooiende wijze mee de overgang van bebouwd naar landelijk en bosrijk gebied.
Het bestaande reliëfverschil tussen de westelijk gelegen onderzijde, de Isidoor Devilléstraat en de oostelijk gelegen bovenzijde, de Keerstraat, is van die aard dat om de verkaveling mogelijk te maken een gedeelte met anderhalve meter dient opgehoogd te worden. Deze forse gabarietverschuiving met 1,5m is duidelijk van die aard dat er keermuren dienen gemetst te worden naar de belendende percelen toe. Hierdoor zal het plateau van de verkaveling zich op onnatuurlijke wijze verhouden tot de nabijgelegen woningen van waaruit men stenen en dakpannen zal zien oprijzen op een plaats waar eens bomen stonden. Dat is een onaanvaardbare ingreep op de omgeving en zijn bewoners.
Foto 1
François Van den Keybus, kandidaat op de lijst Halle2019, volgt de verkavelingsdossiers van projectontwikkelaars op. De Openbare Onderzoeken moeten transparanter, eigentijdser; de impact op de omgeving dient aan elke buurtbewoner in een visueel begrijpbare vorm duidelijk gemaakt worden via een 3D-simulatie. Met Halle2019 distantieert hij zich van de verkavelingsplannen in Essenbeek en wijst hierbij o.a. naar de door alle partijen goedgekeurde Boskaart Vlaanderen en het Plan Boommarter.
François Van den Keybus wijst op de gebrekkige ‘Bekendmaking’ van de bestemmingswijziging van de Verkaveling Kruisveld; het bord staat op het eind van een doodlopende straat, de tekst is nauwelijks leesbaar door vochtinsijpeling.
Nochtans voert het Hals stadsbestuur hier een radicale wijziging door : wat ingekleurd was als recreatiegebied wordt het gewijzigd in bouwgrond. Hiermee verdwijnt de laatste boomgaard/akker op Sint-Rochus voor de zoveelste verkaveling. Halle2019 keert zich tegen de plannen van de Gentse projectontwikkelaar Durabrik en de wijziging van recreatiegebied naar bouwgrond.
