Op 16 december was het dan zover….de aanstelling van de nieuwe pastorale zone Onze Lieve Vrouw van Halle. Ongeveer 300 mensen vulden de basiliek om deze viering mee te maken.
In principe gebeurt die aanstelling door de hulpbisschop voor het vicariaat Vlaams-Brabant, maar vermits er nog geen opvolger is voor Mgr. Lemmens zaliger, was de voorganger Guy De Keersmaecker, deken van Mechelen en tevens vicariaal verantwoordelijke voor de territoriale pastoraal. De viering werd voorbereid door een werkgroepje met mensen uit 6 parochies, de eindredactie lag bij de deken.
Na de verwelkoming door Guido François, lid van de zoneraad, las deken De Keersmaecker het Decreet voor waarmee onze aartsbisschop Kardinaal Jozef De Kesel de pastorale zoneofficieel opricht, waarna de zonekaars werd aangestoken.
Het evangelie van de derde adventszondag over Johannes de Doper die Jezus kwam aanwijzen als het Licht, was voor de voorganger het uitgangspunt van een vlotte homilie waarin hij vooral het nut en de opdracht van de 4 veldverantwoordelijken benadrukte.
Toen volgde de aanstelling van de leden van de zoneploeg. Als eerste werd deken Raymond Decoster aangesteld tot zonepastoor. Nadien kwamen de veldverantwoordelijken naar voren, die zich individueel bereid verklaarden de hun toegewezen taak op te nemen. Voor het pastorale veld ‘catechese’ is dit Koen Desmecht, in duo-baan met Karin Van Snick, voor het pastorale veld ‘diaconie’ noteren we Jef Devillé, voor het veld ‘evangelisatie’ werd Gauthier Van Assche bereid gevonden, en tenslotte aanvaarde Jan Belsack de eindverantwoordelijkheid over financies en gebouwen, wat we het veld van het ‘tijdelijke’ noemen.
Deken Raymond had nog een dubbele verrassing. Voor elk van de 8 lokale gemeenschappen had hij een zendingskaars voorzien waarop de tekening van een vlam en de tekst ‘Wees kinderen van het Licht’. En omdat de zone de naam ‘Onze Lieve Vrouw van Halle’ kreeg, zong Dick uit Buizingen het bijzonder mooie Ave Maria van Caccini.
Een applaus voor zanger én zoneploeg was tevens de uitnodiging om nog even te verbroederen en te verzusteren bij een hapje en drankje achteraan in de basiliek. Deze receptie werd aangeboden door de parochieploeg Martinello van Sint-Martinus, en gezien de leuke sfeer duurde ze even lang als de viering.
Gaan we hiermee de Kerk redden? Deken Decoster: “Wellicht niet, andere tijden vragen voortdurend een andere aanpak, we zullen voortdurend nieuwe wegen moeten banen. Maar gezien het nijpend personeelstekort willen we alleszins de beschikbare krachten bundelen in plaats van ons terug te plooien op onszelf. Iedere parochie apart zal het niet redden. In vorige fase, toen we nog een federatie waren, was er een samenwerking van zelfstandige parochies die elk veelal nog vanuit hun eigen kerktoren denken. Een zone verbindt een aantal gemeenschappen (parochies) tot één pastoraal geheel, waar de actieve krachten elkaar versterken en aanvullen, ook los van de eigen kerktoren. De beleving van ons christen-zijn en van onze pastoraal moet een samen-gedeelde zorg zijn. W moeten binnen onze zone minstens één, liefst meer, vitale gemeenschappen vormen die het totaalpakket van pastorale toerusting kunnen waarborgen. Dus, voorlopig nog geen fusie van parochies, maar een sterk pastoraal samenwerkingsverband, waar de 4 veldverantwoordelijken een voorname taak zullen te vervullen hebben en ook de taak van de deken wat zullen verlichten, omdat zij elk op hun domein een grotere eindverantwoordelijkheid zullen opnemen.”.
En voorlopig ook nog geen sluiting van kerken, elke parochie blijft bestaan, maar er moet absoluut nauwer worden samen gedacht, gepland en gewerkt.
