Nationaal Verbond der Oud Krijgsgevangen en Prikkeldraadfonds herdacht in Halle de bevrijding der kampen. Na een Te deum in de basiliek volgde een bloemenhulde aan het monument der weggevoerden, een rotssteen op het rondpunt op het Possozplein dat in 1961 opgericht werd als symbool van het verzet van de Halse weggevoerden en werkweigeraars tijdens de tweede wereldoorlog.
Zij herdachten de slachtoffers van de oorlogen, de weggevoerden, de krijgsgevangenen en werkweigeraars die onder onmenselijke omstandigheden gedurende vele jaren in gevangenschap moesten leren overleven in de kampen van de nazi’s : Auschiwitz, Buchenwald, Dachau, Ravensbrük,Sobibor, e.a.
In zijn toespraak had voorzitter Jean Vanhaelen dat ze niet alleen de naweëen van wat zo gruwelijk was, maar dat er ook grote angst is dat het kwaad opnieuw de kop opsteekt. “We moeten niet alleen gedenken, we moeten ook denken over hoe wij oplevend antisemitisme onschadelijk kunnen maken om opnieuw onheil te voorkomen. Wat er misgaat op het niveau van de wereldpolitiek, merken we tot in onze straten. En we merken het nog steeds heftiger”, aldus voorzitter Vanhaelen..
