De verantwoordelijken van de oudstrijdersbond Halle en de laatste Halse oudstrijder (Roger Beelen) zijn op bezoek geweest in het Heilig Hart College Vondel bij de leerlingen van het 5de en 6de leerjaar basisonderwijs. Roger, intussen ook al 92 jaar, vertelde over zijn oorlogservaringen tijdens de tweede wereldoorlog
Roger was 15 jaar toen de oorlog uitbrak.. Het duurde niet lang of Roger maakte reeds deel uit van het Halse verzet. Zijn taak was gegevens door te geven over de bewegingen van de vijandige troepen. Door verraad diende hij zich te verstoppen voor de bezetters. Hij verbleef in die tijd in de Beertsestraat.
Toen Halle bevrijd werd door de geallieerden, bood hij zich spontaan aan om net als zijn vader soldaat te worden. Zijn vader had in 14-18 de slag van de zilveren helmen nog meegemaakt. Na een korte opleiding maakte hij deel uit van het eerste nieuwe Belgische bataljon en werd ingedeeld om de opslagplaatsen van munitie, voertuigen en brandstof te bewaken.
De strenge winter van 1944 blijft bij Roger nog steeds in zijn herrinneringen, het was ijskoud, soms tot -30 graden, wachtdiensten van 8.00 uur, kledij voor de soldaten was er amper. In het lentenoffensie werd hij ingelijfd bij het Amerikaans leger, bevrijde hij mee België en begonnen zij het Duits grondgebied in te palmen. Tijdens zijn opleiding bleek dat Roger goed kon schieten en kreeg hij een machinegeweer waarmee hij de vijand bestookte.
Het leger rukte op en gekomen aan de Rijn in Duitsland maakte hij deel uit van het eerste Belgische bataljon dat de Rijn overstak met motorbootjes onder hevig mortiervuur. Eenmaal de oversteek gemaakt was er nog weinig verzet van de vijand en al snel waren ze niet zover meer van Berlijn .
Het Duitse volk was blij dat de oorlog bijna gedaan was, daarom dat er ook nog weinig verzet was tegenover de geallieerde troepen. Gezien de opmars en de overeenkomsten met het Russiche legers werden zij gedwongen zich terug te trekken, een oorlog met de Russen moest vermeden worden.
Na de oorlog vertrok Roger naar Congo waar hij een koffieplantage oprichte. Bij de onafhankelijkheid van Congo in 1960 werd hij gevangen genomen door het rebellenleger. Gelukkig kon hij ontsnappen en vertrok terug naar België, waar hij tot heden nog altijd woont.
Zijn verhaal over Congo staat volledig in contrast van wat er in de boekjes word geschreven, doch dit zal in een volgende editie verteld worden. De kinderen waren zeer geboeid over Roger zijn verhaal en al snel volgden talrijke vragen van de kinderen, had je schrik, hoe heeft je familie dit ervaren, schieten, de dood zien....etc. Roger gaf hierover zijn eigen ervaringen.
Het patriotisme zit hem nog steeds in het bloed, Belg te zijn de dappersten onder de galliërs, denk maar terug aan de vele oorlogen die hier plaatsgevonden hebben. Om af te sluiten zong hij nog heel perfect het Belgisch Volkslied. Hij hoopt volgend jaar terug te komen en zou graag willen dat dan de leerlingen met hem meezingen.
