HALLE - Tentoonstelling over oorlogsterreur en kindertrauma

Dr. Herman Vandormael opende voor een welgevulde zaal de tentoonstelling met een spreekbeurt over  de verborgen Joodse kinderen bij Belgische families.  Hij sprak ook over een Joods meisje dat verborgen werd in Hondzocht. Iedereen in  Hondzocht wist van dat Joods meisje. Toch werd zij door niemand verklikt. Herman zijn moeder, hoofdonderwijzeres in Lembeek, bracht regelmatig bezoek aan het Joodse meisje, om haar les te geven.

 Hij sprak ook over de tijdsband beginnend op 10 augustus 1675, met de aanwezigheid van Willem III , Koning van Engeland en stadhouder van Noord-Holland. De soldaten leefden "op de kap" van de plaatselijke boeren, wat heel wat problemen en verdriet opleverde voor de plaatselijke bevolking.

Na afloop van het offiiële gedeelte kwamen nog andere verhalen naar boven. Een klein overzicht

In voorbereiding van de slag van Waterloo kwamen Franse verkenners dood en verderf zaaien in Lembeek en Hondzocht. Lembeekse boeren werden het hoofd afgehakt en op spiesen gestoken als afschrikkingsmiddel.

Op 3 september 1944 stootten de Welsh-Guards van uit Douai door naar Doornik en zo naar Edingen en Hondzocht. In Hondzocht stootten zij op een colonne vluchtende Duitsers, waarbij een kort gevecht plaats vond. Er waren vier slachtoffers : De negenjarige Francine Leroux en drie Duitse soldaten.

Dit onschuldig meisje van 9 jaar, staat symbool voor de kinderen die lijden onder het oorlogsgeweld.

Ook vandaag houden mensen eraan hun verhaal te kunnen brengen. De trauma's kunnen zo ontrafeld worden.

Herman Vandormael haalde een verhaal aan, van een Joodse familie die ondergedoken leefde in de Ardennen. Bij een reünie voor een verjaardag, werden ze opgepakt door de SS-ers. De vader vertelde aan de Gestapo, wijzend naar zijn dochtertje van drie jaar : "Dit is de dochter van de buren, die moet je niet meenemen". Zij was de enige overlevende van de familie. Zij voelt zich nog altijd schuldig.

Ook bezoekers van zaterdag 16 april l.l. kwamen met hun verhalen. Een getuige zag de vader van Francine Leroux terugkomen met het dode lichaam van Francine in zijn armen. Intriest!

Bij het zien van de transportlijst naar Auschwitsch, zei een bezoeker : "Kijk mijn moeder stond ook op zo een lijst. Doordat zij 5 talen sprak werd zij secretaresse van de kampcommandant van het concentratiekamp en overleefde de holocaust.

Een familie uit Sint-Kwintesns-Lennik verborg een Weense Jood met zijn zoontje. De Joodse mama werd opgepakt tijdens en razzia en verdween in Auschwitsch. Na de oorlog hoorde de familie niets meer van de Oostenrijkers.

De vader, een oudstrijder van de 18-daagse veldtocht, later lid van het Schaarbeekse verzet, stierf in 1951, door de sequelen van de oorlog. De drie kinderen werden vluchtelingen in eigen land, van de weeshuizen aan de kust tot in Limburg. Na twee jaar rondzwerven in de weeshuizen, sprak het jongste kind geen Nederlands meer. Ook Belgische kinderen hebben onder holocaust geleden en dragen de trauma's mee in hun huidig leven.

De tentoonstelling is vooral bedoeld voor Vlaamse en Waalse scholen in Halle en omgeving. Het is een "vertel-tentoonstelling" voor de jeugd. De tentoonstelling wordt geanimeerd door ervaringsdeskundigen zoals Herman Vandormael, Mimi Deketelaere, e.a.