Halle
Felix Merckx
In het kader van de viering van 90 jaar bestaan van De Verenigde Accordeonisten Halle werd er een academische zitting gehouden in de Servaiszaal van de Stedelijke Servaiscademie voor Muziek, Woord en Dans. Het tweede nummer van Hallensia, dat volledig gewijd is aan de geschiedenis van vereniging, geschreven door Josy Marcelis, werd er voorgesteld.
Vervolgens vond in het Streekmuseum de vernissage plaats van de expo “Vrolijke Vrienden. 90 jaar Verenigde Accordeonisten Halle”. De tentoonstelling blijft lopen van 7 juni tot 14 september.
Reeds 90 jaar nemen de Verenigde Accordeonisten een eigen plaats in het maatschappelijk leven in Halle in. Door de jaren heen werden er goede banden onderhouden met andere muziekverenigingen in Halle en omgeving. Ze hebben gedurende al die tijd een substantiële bijdrage geleverd tot de culturele ontvoogding en integratie van “Jan met de pet”. Via hun volksinstrument bij uitstek hebben ze muziekstukken uit het lichtere klassieke genre toegankelijk gemaakt voor een zeer breed publiek dat zonder hun inbreng op muzikaal vlak analfabeet zou zijn gebleven.
.In 1924 werd de maatschappij “De Verenigde Accordeonisten” opgericht, maar er is geen exacte datum van een stichtingsvergadering bekend. Afgaande op wat Jean-Baptiste Vellemans liet optekenen, mag er met grote zekerheid worden aangenomen dat dit gebeurde tussen pot en pint in het café “Bij den Vernisboer” dat door zijn schoonbroer Auguste Cornelis op de Nijvelsesteenweg 24 in Halle werd uitgebaat.
Bepalende factoren voor het succes waren in den beginne enerzijds het gratis aanbieden van lessen notenleer op zondagvoormiddag en repetities op donderdagavond door mensen uit het eigen midden, en anderzijds het scheppen van een familiale sfeer.. De vriendschapsband werd ook gestimuleerd door samen met vakantie te gaan, wandelingen en dagtrips te organiseren en uiteraard door na de repetities de omliggende herbergiers te gaan begroeten.
Met muzikanten die van prille leerling doorgroeiden tot gedreven leermeester leek de vereniging onverwoestbaar: Het erevoorzitterschap werd waargenomen door dhr Jules Jacmin. Deze laatste slaagde erin, samen met J. B. Vellemans en Henri Sablon (een van de eerste leerlingen) een onbegrensde vooruitgang te bewerkstelligen, zodanig dat links en rechts met veel succes werd opgetreden. Iedere zondagmorgen werd er les gegeven door J.B. Vellemans, later bijgestaan door Jefke Mees en nog later door Henri Sablon. (PR74)
Een hoogtepunt valt te situeren na de Tweede Wereldoorlog. Rond 1950 kon de vereniging rekenen op de steun van een rist handelaars/sympathisanten van de Sint-Rochuswijk.
Er werd zeer lang aangedrongen bij het stadsbestuur om accordeononderricht te laten organiseren in de stedelijke muziekacademie. In 1992 werd de leergang accordeon uit de grond gestampt, met als eerste leerlingen een reeks muzikanten die reeds waren aangesloten bij de Verenigde Accordeonisten. De zo lang verhoopte osmose tussen de Servaisacademie en de Verenigde Accordeonisten kwam echter geleidelijk tot stilstand en dat had voor de Verenigde Accordeonisten tot neveneffect dat de instroom van jonge muzikanten gaandeweg opdroogde. Het huidige bestuur staat alleszins open om nieuwe initiatieven tot samenwerking alle kansen te geven. De snelle opkomst van elektronische instrumenten, vooral van de elektrische gitaar, was er de oorzaak van dat de belangstelling van de jeugd voor de accordeon fel was afgenomen. Daardoor werd er enkele jaren zelfs beroep gedaan op de inmiddels ter ziele gegane bevriende accordeonvereniging Schaarbeek Terdelt om met voldoende muzikanten te kunnen aantreden.
Auteur
Felix Merckx
