HALLE / BOSVOORDE - Gouden jubileum BSGO De Bloeiende Kerselaar

 De nieuwe rijksschool kreeg van meet af aan de naam De Bloeiende Kerselaar en zij heeft haar naam alle eer aangedaan. Zij bloeide uit tot een dynamische, groene, sportieve en creatieve school met vijf kleuterklassen en acht lagere klassen en beschikt sinds 1971 over een eigen kinderdagverblijf

Kristel Derdelinckx volgde de opleiding van onderwijzeres aan het Pedagogisch Hoger Onderwijs Karel Buls te Brussel. Na haar studies gaf ze in 1991 meteen les in BSGO! ‘t Regenboogje te Etterbeek. Gedurende 1 schooljaar muteerde zij in 1998 naar BSGO! De Leerboom te Halle in functie van haar toen 2,5 jaar oude zoontje, maar al gauw werd duidelijk dat ze het Brusselse onderwijs miste. Op 16 augustus 1999 werd zij op 29 jarige leeftijd directrice van de Basisschool BSGO! De Bloeiende Kerselaar .

Net datzelfde jaar werd zij ook voorzitster van de Halse carnavalgroep De Postichkes. Zij ambieerde geen van beide titels, maar zag ze wel als kansen en wist meteen dat ze er zich voor 100% en met een groot hart zou voor inzetten.  

Kristel Derdelinckx: “Als directie van een school met ongeveer 250 leerlingen en een kinderdagverblijf met 41 baby’s en peutertjes krijg je van de kleinste tot de grootste zorg over je heen, maar je krijgt er ook de kans om uitdagingen aan te gaan. De kans om de kwaliteit van de school in het belang van de leerlingen en hun toekomst hoog te houden . De viering van het 50 jarig bestaan bijvoorbeeld. Ik vind het zeer belangrijk vernieuwingen aan te gaan, maar heb ook een onnoemelijk respect voor de vroegere waarden. Een combinatie van beiden resulteert in een heuglijk en feestelijk gebeuren”. 

Op 29 en 30 november vond het heus circusproject plaats op het schooldomein. Het voetbalveld moest even plaats ruimen voor de grote circustent waarin niemand minder dan de kleuters en leerlingen zelf de artiesten waren. “Ik droomde er als kind van circusacrobate te worden. Die droom wil ik voor de Bloeiende Kerselaartjes voor eventjes waarmaken”, lacht Kristel .

“Op dit ogenblik slorpt de job heel wat van mijn energie op, maar niet getreurd, ik heb nog wat reserve .Tijdens het weekend doet het deugd van de buitenlucht te genieten en langs de zijlijn mijn man en zonen te volgen tijdens hun voetbalcarrière. Mijn gezin is immers de motor van mijn bestaan en ik leerde   uit mijn eigen opvoeding, dat het belangrijk is je kinderen goed op te volgen om hun eigen slaagkansen in het leven te vergroten. Ik leer hen ook gelukkig te zijn, met wat ze hebben en door te zetten, wanneer het soms wat moeilijk gaat, maar ze krijgen zeker ook kansen om van het leven te genieten steeds met respect voor anderen. ’t Leven is immers zo schoon. ‘t Is maar wat je ermee doet. Onlangs zetten we als carnavalsgroep een punt achter ons bestaan. Ook die beslissing heeft me heel wat energie gekost. Ik vertelde al eerder , dat het steeds moeilijk is een punt te zetten achter wat we al die jaren met heel veel vriendschap en liefde en gedrevenheid hebben beleefd. Het was dan ook mijn taak als voorzitster erover te waken, dat het wel de juiste beslissing was. En ja, ook al geloofde ik in de toekomst en in het bijzonder in onze Postikids (alle jeugd en kinderen van de groep) , toch weet ik dat onze beslissing de juiste is. We blijven immers die toffe unieke bende !                                                                                                                         We werden er dan ook enorm over aangesproken, daar de mensen het niet konden geloven. Tijdens de Halse Carnavalsrevue georganiseerd door de carnavalraad, bij de uitreiking van de Gouden Mastel, een grote erkentelijkheid voor wie zich verdienstelijk heeft gemaakt binnen   de carnavalgemeenschap, waarvan we al zoveel erkenning hadden gekregen, stond ik voor het eerst na onze beslissing volledig verslagen op het podium. Ik voelde voor het eerst, hoe de boodschap van ongeloof ,moet zijn ingeslagen bij de meeste carnavalisten en Hallenaren, die ons kenden. Sorry daarvoor. (stilte). Tijdens de revue zelf had ik al vele tranen ( zakdoeken vol) weggepinkt, vooral tijdens de liedjes”, zegt Kristel.

 Met haar drukke en verantwoordelijke functie en 2 opgroeiende toffe ketten (er staat immers ,dagelijks voetbal op de kalender) begrijpt ze maar al te goed , dat er momenteel geen tijd is om vooruit te blikken en ja misschien zijn er nog andere uitdagingen in het verschiet, maar nu even niet.

“Je mag in het leven dromen , maar moet wel realistisch blijven hé. Mijn persoonlijke uitdaging is momenteel koesteren wat ik nu heb en tijd maken voor mezelf, mijn gezin in combinatie met mijn verantwoordelijke job. Mijn goed gevoel is slechts compleet als ik omringd wordt door mijn geliefden. Wie me kent weet dat ik niets of niemand uit de weg ga om mijn doelen te bereiken, ik ben enorm gedreven. Ook problemen ga ik niet uit de weg. Ik pak ze liever aan. Ik kan zeer hard zijn ,maar nooit koppig. Wel ben ik daarentegen enorm gevoelig. Als kind was het energieke meisje (dat nooit stil kon zitten) met de grote mond en het klein hartje. Velen zullen dat zeker nu nog in mij erkennen. Ik prijs me tot op heden nog steeds gelukkig, daar ik iedereen die mij lief is, nog steeds om me heen heb”, aldus Kristel.