Halle
Felix Merckx
Op 10 januari 2010 overleed Ernest Vanderlinden. Hij werd 91 jaar en acht maanden. Hij was de laatst levende achterkleinzoon van de beroemde Halse cellist François Servais (1807-1866) en de kleinzoon van de Antwerpse zanger Ernest Van Dyck (1861-1923).
Ernest Vanderlinden maakte ook zelf carrière. Hij was doctor in de Rechten en begon als attaché van de Belgische ambassade in Londen. Hij bekleedde nadien hoge diplomatieke functies voor België in Australië, Argentinië, Brazilië, Chili en Duitsland. Omwille van zijn diplomatieke verdiensten kreeg hij talrijke eretekens en na zijn pensioen de titel van eregevolmachtigd minister.
Net als zijn voorouders was hij kunstzinnig. Hij had privéles gekregen van Emmanuel Durlet, pianoleraar van het Antwerpse Conservatorium. Hij ging veel naar concerten en steunde jonge artiesten. In maart 2009 organiseerde hij nog een privérecital met Liebrecht Vanbeckevoort, die twee jaar voordien zesde was geëindigd in de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano.
Ernest Vanderlinden was nauw betrokken bij de activiteiten rond zijn overgrootvader Servais. Hij was erevoorzitter van de Halse vzw Servais en hij kwam zo veel hij kon naar Halle en elders om de Servaisfestiviteiten bij te wonen. Op 6 juni 2007 nam hij in de Raadzaal van het Halse Stadhuis het diploma in ontvangst waarmee Servais tot ereburger van de Stad Halle benoemd werd.
Peter François, voorzitter van de vzw Servais: “Onze erevoorzitter leefde op, telkens als er iets nieuws bovenkwam over een van zijn voorouders. Het enthousiasme en dynamisme dat hij daarbij toonde, was indrukwekkend en werkte aanstekelijk. Woorden schieten te kort om uit te drukken wat hij voor mij en voor de vzw Servais heeft betekend.”
Auteur
Felix Merckx
