De Pauwel en de Kinderpauwel trokken door de straten van Galmaarden

Op de Pauwelhoeve was het druk op zondag 26 januari want dan was het feest, het grote Pauwelfeest, al meer dan 600 jaar een vaste traditie in dit deeltje van het Pajottenland. Ook al scheen de zon af en toe, echt warm kon men het niet noemen, toch kwamen heel wat mensen naar het feest kijken, al was de opkomst uit Herne en Gooik eerder beperkt. Het waren al drukke dagen en weken voor de nieuwe Pauwel Anthony Ravyts en zijn ploeg en de Kinderpauwel Aayron Thienpont. 

 

De Pauwelviering, een authentiek folkloristisch feest, is sinds eeuwen vergroeid met Galmaarden, vooral met het gehucht Sint-Paulus. Over het ontstaan van de Pauwelviering bestaan verschillende legendarische verklaringen. De meest aanneembare verwijst naar een legende uit 1382: na de plundering van Geraardsbergen bleven de doden in grote getale op de velden liggen zodat vele ziekten onder mensen en dieren ontstonden. Er woedde een vreselijke pest. Op het feest van Paulus' Bekering (25 januari) verscheen te midden van alle onheil een witte ruiter, die roggebroodjes uitdeelde. De mensen aten ervan en de pest verdween. De onbekende witte ruiter, aan wie men de redding te danken had, was de heilige Paulus, de dorpspatroon. 

 

Speciaal toch die dag was dat Pauwel Anthony zijn vriendin Femke ten huwelijk vroeg en ze zei JA. Verder was het op momenten ijzig koud en heel wat bendeleden op hun paarden hadden het heel koud. Hopelijk hadden ze hun 'damarken' aan, maar wij betwijfelen het. Nadat de meelbestrooiing was afgelopen voor  de bendeleden kreeg  kersvers burgemeester Poelaert ook nog een kwak meel over zijn hoofd van Ludwina. Tot groot plezier van de andere gemeenteraadsleden. En toen zorgde de regen dat toch wat mensen vertrokken, wij ook trouwens.

Drie mensen kregen een oorkonde: zo was er Gregoire De Mulder die 25 jaar geleden Kinderpauwel was, Kurt Matthijs omdat hij 25 jaar geleden Pauwel was en tenslotte Eddy Mathijs omdat hij 50 jaar geleden Pauwel was.

  

Na de gebruikelijke geplogenheden die zo ongeveeer al 600 jaar dezelfde zijn werd op de binnenplaats van de hoeve voor de eerste keer de pauwelbroodjes in de menigte geworpen. Eerst mocht de Kinderpauwel snoepjes gooien, nadien was het aan de Pauwel om de broodjes in de massa te gooien. Daarna trok de Pauwel en zijn bende nog naar de bron om zijn paard te laten drinken en van daaruit ging het richting de Pauluskapel.