Enkele jaren terug verdwenen de grafzerken van tal van graven op het kerkhof rond de kerk van Vollezele. Jonas De Boeck, toenmalig gemeenteraadslid voor de N-VA, trok nog ten strijde, maar tevergeefs. "Wanneer de CD&V partij zoals in Galmaarden het geval is, de absolute meerderheid heeft, dan kan ze doen en laten wat ze willen", was toen een veel gehoorde zin van vele mensen. Nabestaanden werden getroost met de woorden, "we zullen een zuil plaatsen, waar de naamplaatjes van de verdwenen graven opgeplaatst mogen worden. Vandaag, zoveel jaar later zien we een troosteloos kerkhof, met hier en daar wat graven, omringd door gras, veel gras. "De eerste bedenking toen van onze beleidsmensen was, de graven die niet meer goed onderhouden zijn moeten weg. Vandaag zien we hier nog tal van onverzorgde graven, maar werden wel tal van mooie graven gewoon weggenomen. Zo ook het graf van mijn grootvader", klaagt Jean-Pierre op het kerkhof van Vollezele. Ook andere mensen die naar het kerkhof komen bevestigen dit. "Mijn moeder had zo een mooi graf, maar ze hebben ons langs alle kanten bedrogen", zegt een woedende Julia ons. Ondertussen zijn er enkele mensen, weliswaar op veilige afstand, bij ons gekomen. "Waar blijft de gedenkzuil die ons beloofd werd, ze beloven veel die politiekers. Dat het kerkhof er bijligt als een weide die op niets trekt, dat is niet hun probleem", aldus een woedend koppel. Als we aan de huidige beleidsmensen vragen waar de gedenkzuil blijft, die toen beloofd werd, dan horen ze het precies in Keulen donderen.
