Dilbeek
Editiepajot
De gebroeders Walravens uit Schepdaal en Dilbeek hadden het verloop van de uitvaartplechtigheid van hun overleden vader wel anders voorgesteld. Vorige week zondag overleed hun vader op 79-jarige leeftijd na een lange strijd van ziekte.
Het begon al bij het vastleggen van de zaal voor de koffietafel. “De feestzaal van de Schepdaalse sporthal was niet beschikbaar wegens verlof. Ik snap niet dat er in de gemeentelijk infrastructuur die gebruikt wordt om koffietafels te organiseren niet voor permanentie gezorgd wordt. Sterven heb je nu eenmaal niet in de hand. Na lang zoeken hebben we moeten uitwijken naar De Rare Vos.” besluit Etienne Walravens.
Michel Walravens: “Ook de uitvaartplechtigheid viel in duigen. Zondagvoormiddag 20 juli, de dag van het overlijden van onze vader, werd ons bevestigd dat de uitvaartplechtigheid plaats kon hebben op zaterdag 26 juli om 10u00 in de Sint-Rumolduskerk van Schepdaal. Heel de week werd ons beloofd dat priester L. Cauwenbergh vrijdagavond met ons ging contact opnemen nadat hij terug kwam uit verlof. Maar mijn broer heeft hem tot vrijdagavond tot kwart voor elf proberen te bereiken, tevergeefs echter. Zaterdagmorgen een half uur voor aanvang van de uitvaartplechtigheid nog steeds niets gehoord van de priester. Men beloofde ons steeds dat de priester op komst was. Om 10u10 werd de uitvaartplechtigheid vervangen door een gebedsdienst. Wanneer we ons richting koffietafel begaven kwamen we de priester tegen op het terras van het café rechtover de Schepdaalse kerk.”
Etienne: “Wetend dat ons vader meer dan 60 jaar wekelijks naar de kerk ging in Schepdaal, zal hij zeker niet gedroomd hebben van zo’n afscheidsviering. Voor de familie was dit een zware teleurstelling”.
De gebroeders besluiten: “Waar is de verantwoordelijkheid en het respect van de Kerk?”.
Auteur
Editiepajot
