Jammer genoeg dienden de organisatoren niet alleen rekening te houden met de coronamaatregelen. Ook koning winter liet zich niet van zijn beste kant zien. Dit jaar zo geen witte en ook geen droge Kerst maar wel een royale 10 graden en regen. De heildronk, het snoepje en het gezellig samenzijn buiten aan de kerststal vielen dan ook letterlijk in het water.
Middernachtmis met een ietsje meer
De nachtmis met pastoor Kris Meskens als voorganger was doorheen de misviering ook een aaneenrijging van acts die de kerstsymboliek ten goede kwamen. In zijn homilie wist hij het zinnebeeld van de kerstfiguren te transponeren naar de leefwereld van vandaag. Het Legatokoor onder de leiding van dirigente Viviane Grisez bracht meerstemmig gezang ondersteund door Sarah Copriau aan het orgel, Bruno De Schaepdrijver op altviool en Michaël Janquart met de trompet.
De inbreng van Germain Derijcke vertaalde zich in eerste instantie in een act met een korte verwijzing naar vluchtelingen die het in deze feestperiode nog moeilijker hebben dan anders. Aan het einde van de eredienst gaf hij dan in een tweede act gestalte aan Jozef die in het gezelschap van Maria en een reeks volgelingen het Kindje Jezus vanuit de kerk plechtig naar de kribbe brachten.
Veel lof ging naar Florian (Vonckers). Een tiener die het aandurfde om vol enthousiasme voor een volle kerk het verhaal van een jonge herder te brengen naar een tekst van Liesbeth Vandormael.
Plechtig was de neerlegging van het Kindje Jezus in de kribbe wel maar niettegenstaande de waardevolle inbreng van Michaël Janquart en een achttal muzikanten bleef de gebruikelijke feestelijke stemming aan de stal grotendeels uit. Hopelijk krijgt het coronabeest eerlang zijn genadesteek en kan ook de gemoedelijke kerstnachtsfeer van weleer terug haar verdiende plaats innemen.
