Bever
GDG Deschuyffeleer
In de St-Martinuskerk is de klepel uit de oude Barbaraklok losgekomen en neergevallen op de houten torenvloer. De vloer had wel nog voldoende weerstand om te beletten dat de loodzware klepel door het hout zou dringen en zo de installaties van Proximus en Base op het onderliggend verdiep zou beschadigen. Met Monumenten en Landschappen werd inmiddels contact opgenomen om de klok te laten herstellen.
Barbara, de kleinste van de drie klokken, berust sinds 1784 in de spitse Beverse kerktoren. Zij doet er dienst als Angelusklok. Het is ook de enige klok die in 1943 tijdens de jongste oorlog niet door de Duitsers in beslag werd genomen en weggehaald. Anders verging het de klokken Anne-Louise en Marie. Het is overigens pas in 1962 dat de twee verdwenen klokken werden vervangen.
Paul Maesfranckx, voorzitter van de kerkraad, doet het verhaal van de neergestorte klepel. “Een tweetal weken geleden stelden wij vast dat het Angelus niet meer werd geklept. Wij deden een beroep op de gespecialiseerde firma Clock-o-Matic uit het Leuvense om de software na te kijken doch hiermee bleek niets aan de hand”, vertelt hij. “Bij verder zoeken evenwel vonden wij dan de losgekomen klepel op de houten torenvloer. Allicht ligt metaalmoeheid aan de oorsprong van het euvel”.
Inmiddels werd de software aangepast om voortaan het luiden van het Angelus te laten overnemen door de klokken Maria en Martinus. “Het is nu wachten op de goedkeuring door Monumenten en Landschappen om Barbara te laten herstellen, doch hierop kan geen duidelijke termijn geplakt worden”, aldus nog de voorzitter van de kerkraad.
Auteur
Godelieve Deschuyffeleer
