Sinds het verbod op het gebruik van glyfosaat voor openbare besturen zetten de overheden sterk in op onkruidverwijdering in de plaats van verdelging. Dat leidde onder meer tot het opstellen van een duurzaam bermbesluit en parkeerstrookbeleid. Na een geleidelijke afbouw van het gebruik van pesticiden door openbare besturen over een periode van tien jaar trad in 2015 voor alle openbare diensten een algemeen verbod op het gebruiken ervan in.
Sindsdien wordt er gekozen voor 'ecologisch berm- en parkeerstrookbeheer’. Aan de grondslag hiervan ligt dat ‘straatkanten vaak de laatste uitwijkplaats voor dieren en planten zijn waarvan het oorspronkelijke leefgebied is verdwenen. En dan is er het visuele aspect. Iedereen kijkt allicht liever op een berm vol bloemen dan naar een monotone grasvlakte. Doordat mensen zien hoe de bermen ecologisch worden beheerd, kan ook het bewustzijn rond natuur worden vergroot’.
Bij het zien van het resultaat langsheen de Steenweg Asse in Kokejane, in beheer van het provinciaal agentschap Wegen en Verkeer, kan men in twijfel trekken of hier wel sprake kan zijn van de beoogde einduitkomst en of de primaire doelstellingen wel bereikt worden. Met boerenverstand kan men hier uitmaken dat de wildbegroeiing hoofdzakelijk is samengesteld door invasieve soorten, dat dieren niet gaan nestelen langsheen een drukke verkeersas en dat het uitzicht mijlenver staat van bloemenpracht.
Wat wel duidelijk is is dat de fiets-en voetpaden een gevaar inhouden voor de gebruikers en dat de passanten een beeld wordt voorgeschoteld waarbij verwaarloosd, vuil en armtierig bovenaan de lijst staan.
Ecologisch beheer: volmondig ja maar….. laat het dan niet alleen bij mooie woorden!
